
Mamy mobilne studio podcastowe, czyli zestaw, który przyjeżdża tam, gdzie jest potrzebny: do biura, do zakładu, na konferencję. Można wynająć sam sprzęt z instruktażem, zamówić go z operatorem albo zlecić nagranie pod klucz, razem z montażem i publikacją.
Najczęstszy błąd przy pierwszym podcaście to kupienie dobrego mikrofonu i nagranie w pustym pokoju z gładkimi ścianami. Mikrofon zbiera wtedy nie tylko głos, ale i jego odbicia od ścian, a pogłosu nie da się usunąć w obróbce. Pogłos jest w nagraniu na zawsze.
Dlatego przed nagraniem oceniamy pomieszczenie i przywozimy to, czego brakuje: panele pochłaniające, miękkie tło, czasem po prostu zasłony i dywan. Dobrze przygotowany pokój z przeciętnym mikrofonem brzmi lepiej niż drogi sprzęt w sali konferencyjnej ze szkłem.
Mikrofony dla każdej osoby z osobnym torem, rejestrator wielośladowy, słuchawki do kontroli i oświetlenie, jeśli nagrywamy także obraz. Każda osoba ma własną ścieżkę dźwiękową, co jest ważniejsze, niż się wydaje: przy jednej wspólnej ścieżce nie da się później wyciszyć kaszlnięcia gościa, nie wycinając jednocześnie zdania prowadzącego.
Jeśli odcinek ma mieć wersję wideo, ustawiamy kamery tak, żeby montaż dał się zrobić z ujęć zmiennych, a nie z jednego statycznego planu przez godzinę.
Nie. Przywozimy komplet sprzętu razem z wygłuszeniem. Potrzebne jest pomieszczenie, które da się zamknąć i w którym na czas nagrania da się wyłączyć wentylację.
Standardowo cztery przy jednym stole, każda na własnym mikrofonie i z osobnym zapisem ścieżki. Większą liczbę rozmówców ustalamy wcześniej.
Tak, razem z instruktażem obsługi. Ma to sens, jeśli mają Państwo kogoś, kto zajmie się dźwiękiem i montażem.
Takie z miękkimi powierzchniami: dywanem, zasłonami, meblami, kanapą. Najtrudniejsze są sale konferencyjne ze szkłem i gładkimi ścianami, bo dają pogłos, którego nie da się później usunąć.
Tak, to standard. Osobne ścieżki pozwalają wyrównać głośność rozmówców i wyciąć zakłócenie u jednej osoby bez naruszania wypowiedzi pozostałych.
Tak. Rozmówca zdalny nagrywa się lokalnie, a my dokładamy jego ścieżkę do pozostałych. Jakość jest wtedy lepsza niż przy zapisie z samej rozmowy przez internet.
Zwykle od dwóch do trzech: plan ogólny i bliższe ujęcia na rozmówców. Jedna kamera wystarczy przy krótkich odcinkach, ale przy dłuższej rozmowie statyczny kadr szybko nuży.
Około godziny przed nagraniem, zależnie od liczby stanowisk i tego, czy nagrywamy obraz. Tyle samo warto doliczyć na spakowanie po sesji.
Sprawdzamy to na starcie, bo klimatyzacja, ruch na ulicy i winda w ścianie słyszalne są w nagraniu bardziej niż na żywo. Część da się wyciszyć, przy części lepiej przenieść nagranie do innego pokoju.
Przy przygotowanych tematach zwykle dwa do czterech. Rozstawienie sprzętu to stały koszt czasowy, więc nagrywanie serią jest wyraźnie tańsze niż osobny wyjazd na każdy odcinek.
Opowiedz nam o swoim pomyśle - przygotujemy wycenę i koncepcję.
Wyślij zapytanie